بودن در لحظه حال

 کلید خوشبختی و آرامش در دنیای پرهیاهو

داستان علی و کشف لحظه حال

علی اصولا  آدمی بود که یا توی گذشته زندگی می‌کرد یا غرق آینده بود. اگه توی کافه نشسته بود، یاد خاطرات قدیمی می‌افتاد یا استرس کارهای فرداش رو می‌گرفت. یه روز بارونی که توی یه کافه دنج نشسته بود، متوجه شد که چقدر همیشه به شکلی بی‌وقفه توی فکر و خیال بوده. برای اولین بار، گوشی رو کنار گذاشت، به صدای نم‌نم بارون گوش داد، گرمای فنجون قهوه رو توی هر دو دستش حس کرد و از اون لحظه‌ی ساده ولی واقعی، لذت برد. ناگهان احساس خوشبختی عمیقی رو تجربه کرد.

علی از اون روز به بعد سعی کرد بیشتر در لحظه حال زندگی کنه. نتیجه؟ استرسش کمتر شد، خوابش بهتر شد و حتی روابطش با دوست‌هاش قوی‌تر شد. حالا بیاییم ببینیم چی باعث می‌شه ما لحظه حال رو از دست بدیم، چرا این موضوع مهمه و چطور می‌تونیم تمرینش کنیم.

چرا زندگی در لحظه حال این‌قدر مهمه؟

زندگی فقط همین حالاست، نه دیروز و نه فردا. فکر کن همیشه داری به گذشته‌ای فکر می‌کنی که دیگه وجود نداره یا نگران آینده‌ای هستی که هنوز نیومده. نتیجه؟ کلی استرس، اضطراب، حسرت، پشیمانی، غصه و در نهایت نارضایتی از زندگی. حقیقت اینه که زندگی فقط توی همین لحظه اتفاق می‌افته.

اگه الان داری این مقاله رو می‌خونی، این واقعیه. اگه صدای موسیقی پس‌زمینه‌ی اتاقت رو می‌شنوی، این واقعیه. ولی اگه فکرت یه جای دیگه باشه، این لحظه رو از دست دادی.

تحقیقات علمی نشون داده که زندگی در لحظه حال، یعنی تمرکز روی “الان”، می‌تونه استرس رو کم کنه، چون سطح هورمون کورتیزول پایین میاد. تمرکز و بهره‌وری رو بالا می‌بره، چون دیگه فکرت این‌ور و اون‌ور نیست. احساس خوشحالی رو زیاد می‌کنه، چون توجهت روی چیزهای مثبته. حتی سلامت جسمی رو بهبود می‌ده، چون استرس کمتر = فشار خون پایین‌تر و سیستم ایمنی قوی‌تر.

چرا ما توی لحظه حال زندگی نمی‌کنیم؟

ذهن ما عادت داره همش توی گذشته یا آینده باشه. ذهن ما در واقع معتاد شده و نبودن در لحظه حال رو کاملاً عادی جلوه می‌ده برامون.

تحقیقات دانشگاه هاروارد نشون داده که تقریباً ۴۷٪ مواقع ذهن ما سرگردونه و جای دیگه‌ای غیر از لحظه حال می‌چرخه. یعنی تقریباً نصف زندگی‌مون رو توی خیالات و استرس‌های بیهوده از دست می‌دیم!

تکنولوژی هم سهم زیادی داره. اسکرول بی‌پایان شبکه‌های اجتماعی، عادت به گرفتن عکس از همه‌چیز به‌جای تجربه کردن اون لحظه، و چک کردن مداوم پیام‌ها حتی موقع استراحت، باعث می‌شه لحظه حال رو از دست بدیم.

چندکاره بودن یا Multitasking هم تمرکز ما رو می‌کشه. فکر می‌کنی همزمان می‌تونی پیام بدی، تلویزیون ببینی و غذا بخوری؟ حقیقت اینه که این کارها کیفیت زندگی رو پایین می‌آرن.

چطور زندگی در لحظه حال رو تمرین کنیم؟                                             

ذهن‌آگاهی یعنی آگاه بودن از همین لحظه، بدون قضاوت. مثلاً وقتی غذا می‌خوری، واقعاً مزه‌ش رو حس کن، نه اینکه با گوشی مشغول باشی. وقتی راه می‌ری، به صدای پاها و وزش باد توجه کن. وقتی با کسی صحبت می‌کنی، کامل بهش گوش بده، نه اینکه فکرت جای دیگه باشه.

تکنیک ۵-۴-۳-۲-۱ برای برگشتن به لحظه حال:

۵ چیزی که می‌بینی رو بگو.
۴ چیزی که می‌تونی لمس کنی.
۳ چیزی که می‌تونی بشنوی.
۲ چیزی که می‌تونی بو کنی.
۱ چیزی که می‌تونی مزه‌ش رو حس کنی.

تمرین تنفس آگاهانه هم خیلی کمک‌کننده‌ست. روزانه ۵ دقیقه این کار رو بکن:

چشمت رو ببند.
یه نفس عمیق بکش.
به جریان هوا که وارد و خارج می‌شه توجه کن.
اگه حواست پرت شد، آروم برگرد به نفس کشیدنت.

کاهش استفاده از تکنولوژی خیلی مهمه. موقع غذا خوردن گوشی رو کنار بذار. قبل از خواب یه مدت گوشی رو خاموش کن. حتی یه “روز بدون گوشی” رو امتحان کن.

تکنیک “STOP” هم خیلی مفیده:

توقف کن.
یه نفس عمیق بکش.
ببین چی توی ذهنت می‌گذره.
با آرامش ادامه بده.

فواید زندگی در لحظه حال

تمرکز روی حال باعث کاهش استرس و اضطراب می‌شه چون دیگه نگران آینده نیستی. تمرکز و بهره‌وری رو بالا می‌بره چون ذهن حواس‌پرت نیست. روابط اجتماعی قوی‌تر می‌شن چون واقعاً به حرف‌های دیگران گوش می‌دی. حتی لذت و شادی هم بیشتر می‌شه. یه فنجون چای ساده، یه لبخند، یه موسیقی آروم… وقتی توی لحظه زندگی می‌کنی، همه‌ی اینا شیرین‌تر می‌شن.

بودن در لحظه حال از دیدگاه ادیان و فلسفه‌ها

در آیین بودایی، رها کردن گذشته و آینده کلید آرامش و روشنگریه. ذکر خدا و دعا ذهن رو توی لحظه نگه می‌داره. فلسفه رواقی‌گری هم بر تمرکز روی چیزایی که تحت کنترله تأکید می‌کنه؛ چیزی که منجر به آرامش می‌شه.

«دعای آرامش» از راینهولد نیبور، ترکیبی از فلسفه رواقی‌گری و ذهن‌آگاهیه که به این شکله:

پروردگار، آرامشی بده برای پذیرش آنچه نمی‌توانم تغییر دهم،
شهامتی برای تغییر آنچه می‌توانم،
و خردی برای تشخیص این دو.

این دعا یادمون می‌ده واقعیت رو بپذیریم، مثبت نگاه کنیم روی چیزهای قابل تغییر تمرکز کنیم و با آگاهی پیش بریم.
حتی می‌تونی بگی «ذهن من». هدف، رسیدن به آرامشه.
مانترا یا همون ذکر مثل یه یادآور ساده است برای تمرکز و آرامش در لحظه‌های سخت.

داستان علی : از استرس تا آرامش

بعد از اون روز توی کافه، امیر تصمیم گرفت هر روز ۵ دقیقه تمرین ذهن‌آگاهی کنه. کم‌کم متوجه شد که توی کارهاش تمرکز بیشتری داره، کمتر عصبی می‌شه و حتی شب‌ها بهتر می‌خوابه. حالا وقتی توی پارک قدم می‌زنه، به جای این‌که توی فکر و خیال باشه، واقعاً از اون لحظه لذت می‌بره.
رنگ برگ‌ها، صدای پرنده‌ها و نسیم خنک بهاری براش واقعی‌تر و زنده‌تر شدن.
زندگی همونیه که جریان داره، نه اون چیزی که توی فکر و خیال نگهش می‌داریم و همش در حال فرار از لحظه ابدی اکنون باشیم!

نتیجه‌گیری: زندگی در لحظه، زندگی واقعی

دوست من، آینده هنوز نیومده، گذشته هم تموم شده، تنها چیزی که واقعاً داریم، الانه. سعی کن بیشتر به چیزای کوچیک و زیبای اطرافت توجه کنی.

یه نفس عمیق بکش، به این لحظه نگاه کن… این همون چیزیه که همیشه دنبالش بودی.

چالش برای تو:

از همین الان، گوشی رو کنار بذار، یه دقیقه فقط به اطرافت دقت کن. چی می‌بینی؟ چی می‌شنوی؟ این لحظه رو حس کن. حالا بگو، چطوره؟

سبک زندگی فعال به این معنی است که کودک شما در طول روز فعالیت بدنی انجام می دهد. هر فعالیتی که کودک شما را بیدار کند و حرکت کند بخشی از یک سبک زندگی فعال است. فعالیت بدنی شامل ورزش هایی مانند پیاده روی یا وزنه برداری است. این شامل ورزش نیز می شود. فعالیت بدنی با انواع دیگر فعالیت ها مانند کتاب خواندن متفاوت است. به این نوع فعالیت، کم تحرک می گویند. سبک زندگی بی تحرک به این معنی است که کودک شما در طول روز زیاد می نشیند یا حرکت نمی کند. یک سبک زندگی فعال فواید زیادی دارد، مانند کمک به کودک شما در پیشگیری یا مدیریت شرایط سلامتی او که وقتی بالغ شد سبک‌های مختلفی هم می تواند برای زندگی خود تعریف کند. لایف یا همان سبک زندگی هر فرد تا حد زیادی ریشه در دوران کودکی او دارد.

در مورد سبک زندگی فعال چه چیزهایی باید بدانم؟

مزایای سبک زندگی فعال چیست؟

فرزند شما برای تمام عمر عادت های خوبی در خود ایجاد می کند. دوران کودکی فعال می تواند به کودک شما کمک کند تا عادت های سالمی را برای ادامه در بزرگسالی ایجاد کند. کودکان به طور طبیعی فعال هستند و انرژی زیادی دارند. فرزندتان را تشویق کنید تا تمام روز فعال باشد.

کودک شما ممکن است بتواند فعالیت های روزانه را راحت تر انجام دهد. فعالیت به سلامت قلب، ریه ها و ماهیچه های کودک شما کمک می کند. این می تواند به او کمک کند تا بدون احساس خستگی روز را پشت سر بگذارد.

کودک شما می تواند به کنترل وزن خود کمک کند. فعالیت به بدن کودک شما کمک می کند تا از کالری هایی که می خورد به جای ذخیره چربی استفاده کند. بدن کودک شما پس از فعال شدن به سوزاندن کالری با سرعت بیشتری ادامه می دهد.

فعالیت می تواند سلامت کودک شما را افزایش دهد. فعالیت به کاهش خطر ابتلا به سرطان، بیماری قلبی، دیابت و سکته در کودک شما کمک می کند. فعالیت می تواند به کنترل فشار خون و سطح قند خون و کاهش کلسترول کمک کند. اگر کودک شما آرتریت نوجوانی دارد، فعالیت می تواند به حرکت مفاصل او کمک کند تا راحت تر و با درد کمتری حرکت کنند.

استخوان ها و ماهیچه های کودک شما قوی تر می شوند. این امر به ویژه در دوران بلوغ و تغییرات بدن کودک شما بسیار مهم است. رشد و استحکام استخوان ها و ماهیچه های کودک شما در بزرگسالی به او کمک می کند.

فعالیت می تواند به بهبود خلق و خوی کودک شما کمک کند. فعالیت می تواند افسردگی و استرس را کاهش دهد یا از آن جلوگیری کند. فعالیت همچنین می تواند به بهبود خواب کودک شما کمک کند.

خطرات سبک زندگی کم تحرک چیست؟

سبک زندگی کم تحرک خطر ابتلا به بیماری هایی مانند دیابت، فشار خون بالا و بیماری های قلبی را در کودک افزایش می دهد. سیستم ایمنی کودک شما نیز ضعیف تر می شود. این بدان معنی است که نمی تواند به خوبی با عفونت ها مبارزه کند.

فرزند من به چه میزان فعالیت نیاز دارد؟

کودکان و نوجوانان باید حداقل 60 دقیقه در روز فعالیت داشته باشند. اندازه فعالیت مورد نیاز کودک شما به سن و سلامت کلی او بستگی دارد. اگر کودک شما اضافه وزن دارد، ممکن است به فعالیت بیشتری نیاز داشته باشد.

ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی نوجوان شما نیز ممکن است وزنه برداری را به عنوان بخشی از فعالیت او توصیه کند. قبل از انجام هر گونه فعالیت وزنه برداری با پزشک خود صحبت کنید.

تمرینات قدرتی برای نوجوانان

کودک در هر سنی می تواند با بلند کردن وسایل اطراف خانه به ساخت عضلات قوی تر کمک کند. ورزش هایی مانند پوش آپ (حرکت شنا) نیز می تواند به عضله سازی کمک کند.

تعیین هدف به کودکان کمک می‌کند اعتماد به نفس قوی بسازند، تمرکز بیشتری داشته باشند، مسئولیت‌پذیری را توسعه دهند و برای موفقیت در آینده با ارداه بیشتری آماده شوند.

چه اقداماتی را می توانم انجام دهم تا به فرزندم در ایجاد یک سبک زندگی فعال کمک کنم؟

به فرزندتان در تعیین اهداف کمک کنید. هم هدف بلند مدت و هم هدف کوتاه مدت تعیین کنید. به عنوان مثال، کودک شما ممکن است بخواهد بتواند راحت تر دوچرخه سواری کند یا با دوستانش بدود. سعی کنید زمان لازم را روی اهداف فرزندتان قرار ندهید. به عنوان مثال، فکر نکنید فرزندتان باید در یک ماه به هدفی برسد. اهداف کوچکتری را تعیین کنید، مثلاً هر هفته کمی بیشتر دوچرخه سواری کنید.

به کودک خود بیاموزید که تمام روز فعال باشد. لزومی ندارد که فعالیت به معنای ورزش منظم هر روز باشد. کودک شما می تواند با ایجاد تغییرات کوچک در طول روز فعال تر باشد. به عنوان مثال، زمانی که فرزندتان با شما کار می کند، تا جایی که می توانید از ورودی ساختمان ها پارک کنید. در صورت امکان به جای سوار ماشین شدن پیاده روی یا دوچرخه سواری کنید. به جای آسانسور با فرزندتان از پله ها استفاده کنید.

زمان نمایش صفحه نمایش فرزندتان را محدود کنید. زمان صفحه نمایش میزان زمانی است که کودک شما در هر روز از تلویزیون، رایانه، تلفن هوشمند و بازی های ویدیویی در اختیار دارد. مهم است که زمان نمایش را محدود کنید. این به کودک شما کمک می کند که هر روز به اندازه کافی بخوابد، فعالیت بدنی داشته باشد و تعامل اجتماعی داشته باشد. متخصص اطفال فرزندتان می‌تواند به شما در ایجاد یک برنامه زمان صفحه نمایش کمک کند. محدودیت روزانه معمولا برای کودکان 2 تا 5 سال، 1 ساعت است. محدودیت روزانه معمولاً 2 ساعت برای کودکان 6 سال یا بیشتر است. همچنین می‌توانید محدودیت‌هایی را برای انواع دستگاه‌هایی که فرزندتان می‌تواند استفاده کند و جایی که می‌تواند از آنها استفاده کند، تعیین کنید. برنامه را در جایی نگه دارید که فرزندتان و هرکسی که از او مراقبت می کند بتواند آن را ببیند. برای هر یک از فرزندان خانواده خود برنامه ای ایجاد کنید.

فعالیت و پیشرفت فرزندتان را یادداشت کنید. می توانید این کار را با یادداشت کردن فعالیت روزانه فرزندتان انجام دهید. نوع فعالیت و مدت زمانی که فرزندتان آن را انجام داده است را در نظر بگیرید. همچنین می‌توانید از برنامه‌ای روی تلفن فرزندتان یا برنامه‌نویس دیگر استفاده کنید.

آیا می‌دانستید که از هر 4 کودک، تنها 1 کودک 60 دقیقه فعالیت بدنی توصیه شده در روز را انجام می‌دهد؟

با افزایش سن و نمره کودک در مدرسه، مشارکت در انواع فعالیت های بدنی به طور چشمگیری کاهش می یابد. مهم است که فعالیت بدنی بخشی منظم از سبک زندگی خانوادگی باشد. در اینجا اطلاعاتی وجود دارد که به شما کمک می کند فرزندان خود را سالم و فعال و یک سبک زندگی متفاوت و فعالی را می‌توانید برای او تعریف کنید.

فواید فعالیت بدنی

فعالیت بدنی به معنای حرکت به اندازه کافی برای نفس کشیدن سنگین، تنگی نفس، احساس گرما و عرق کردن است. ورزش برای سلامت و تندرستی کودکان حیاتی است. به عنوان مثال، فعالیت بدنی به ساخت و حفظ استخوان ها، ماهیچه ها و مفاصل سالم کمک می کند. این می تواند به حفظ شاخص توده بدنی سالم کمک کند و خطر ابتلا به دیابت، فشار خون بالا و بیماری قلبی را در آینده کاهش دهد. این می تواند به کودکان کمک کند تا سریع و خوب بخوابند.

فعالیت بدنی علاوه بر فوایدی که برای بدن دارد، سلامت روانی و رفتاری کودک را نیز افزایش می دهد. اشتیاق و خوش بینی کودک را افزایش می دهد و باعث افزایش عزت نفس، عملکرد خوب در مدرسه و بهبود توجه و رفتار بهتر کودک شما می شود. همچنین باعث کاهش اضطراب، تنش و افسردگی می شود. همچنین زمانی که او عضوی از اعضای ورزشی سازمان یافته مثل فوتبال، بسکتبال و… است، می تواند کار تیمی و دوستی را تقویت کند.

11 راه برای تشویق فرزندتان به فعالیت بدنی

والدین می توانند نقشی کلیدی در کمک به فرزندشان داشته باشند تا از نظر جسمی فعال تر شود.

به چند پیشنهاد توجه کنید:

1. با پزشک فرزندتان صحبت کنید. پزشک کودک شما می تواند به کودک شما کمک کند تا بفهمد چرا فعالیت بدنی مهم است. پزشک کودک شما همچنین می تواند به شما و فرزندتان کمک کند تا ورزش ها یا فعالیت هایی را که ممکن است برای کودک شما بهترین باشند، را شناسایی کنید.

2. در انتخاب حداقل یک سرگرمی برای کودک‌تان تأکید کنید. به فرزندتان کمک کنید ورزش مورد علاقه خود را پیدا کند. هر چه او از این فعالیت بیشتر لذت ببرد، احتمال ادامه آن بیشتر خواهد بود. تمام خانواده یا دوستان خوب خود را درگیر کنید. این یک راه عالی برای گذراندن وقت با هم است.

3. فعالیتی را انتخاب کنید که از نظر رشد مناسب باشد. به عنوان مثال، یک کودک 7 یا 8 ساله برای وزنه‌برداری یا دویدن 3 مایل آماده نیست، اما فوتبال، دوچرخه‌سواری، ژیمناستیک، رقص باله و شنا همه فعالیت‌های خوبی برای بچه‌های این سن هستند.

4. از پیش برنامه ریزی کنید. مطمئن شوید که فرزندتان زمان و مکان مناسبی برای ورزش کردن دارد.
5. محیطی امن فراهم کنید. مطمئن شوید که وسایل کودک و محل تمرین یا بازی او ایمن است. اطمینان حاصل کنید که لباس کودک شما راحت و مناسب برای فعالیت است.
6. اسباب بازی هایی تهیه کنید که هر بیشتر او را فعال کند. کودکان خردسال به ویژه به دسترسی آسان به توپ ها، طناب های پرش و سایر اسباب بازی های فعال نیاز دارند.

7. الگو باشید. کودکانی که به طور مرتب والدین خود را در حال لذت بردن از ورزش و فعالیت بدنی می بینند، احتمال بیشتری دارد که خودشان این کار را انجام دهند.

8. با فرزندان خود بازی کنید. به آنها کمک کنید تا یک ورزش جدید یا یک فعالیت بدنی دیگر بیاموزند. یا فقط با پیاده روی، پیاده روی یا دوچرخه سواری با هم سرگرم شوید.

9. محدودیت ها را تعیین کنید. زمان استفاده از صفحه نمایش را محدود کنید، از جمله زمان صرف شده در تلویزیون، ویدیوها، رایانه ها و بازی های ویدیویی، در هر روز. از اوقات فراغت برای فعالیت های بدنی بیشتر استفاده کنید.

10. برای ورزش وقت بگذارید. برخی از کودکان آنقدر در انجام تکالیف، درس های موسیقی و سایر فعالیت های برنامه ریزی شده زیاد برنامه ریزی می کنند که زمانی برای ورزش ندارند.

11. در فعالیت زیاده روی نکنید. ورزش و فعالیت بدنی نباید به شما آسیب برساند. اگر دردناک شد، کودک شما باید سرعتش را کم کند یا فعالیتی با شدت کمتر انجام دهد. مانند هر فعالیت دیگری، مهم است که در آن زیاده روی نکنید. اگر ورزش شروع به تداخل با مدرسه یا سایر فعالیت‌ها کرد، با پزشک کودک خود صحبت کنید.

زندگی سالم و فعال

در طول ویزیت های کودک خوب (که به عنوان بازدیدهای نظارت بهداشتی نیز شناخته می شود)، پزشک کودک شما از شما سوالاتی در رابطه با تغذیه، تناسب اندام و عادات رسانه ای می پرسد. به یاد داشته باشید که سلامتی مربوط به وزن، شکل یا اندازه خاصی نیست. همه کودکان، صرف نظر از وزن، شکل و جثه شان، به داشتن زندگی سالم و فعال تشویق می شوند.

برای داشتن یک زندگی سالم و فعال، خانواده ها می توانند برای رسیدن به اهداف زیر تلاش کنند:

• حداقل 5 وعده میوه و سبزیجات در روز بخورید.

• برای کمک به ایجاد تعادل بین فعالیت‌های آنلاین و آفلاین، یک طرح استفاده از رسانه خانوادگی ایجاد کنید.

• کودکان و نوجوانان 6 سال و بالاتر به حداقل 60 دقیقه فعالیت بدنی در روز و همچنین حداقل چند روز در هفته به تمرینات تقویت کننده استخوان و عضلات نیاز دارند. کودکان زیر 6 سال به 3 ساعت فعالیت در روز نیاز دارند. هر روز ۱ ساعت یا بیشتر فعالیت بدنی متوسط تا شدید داشته باشید.

• از نوشیدنی های شیرین پرهیز کنید. برای هیدراتاسیون سالم آب یا شیر را انتخاب کنید.

حرکت دادن کل خانواده

مطالعات نشان داده‌اند که سبک‌های زندگی که در دوران کودکی آموخته شده‌اند، به احتمال زیاد تا بزرگسالی با فرد باقی می‌مانند. اگر ورزش و فعالیت‌های بدنی در اولویت خانواده باشد، پایه‌ای قوی برای سلامتی کودکان و والدین فراهم می‌کند و کودک در بزرکسالی سبک جدید و فعال را ادامه خواهد داد و چه بسا پس از طی کردن دوران کودکی و نوجوانی موفق‌تر و جدی تر خواهد شد.

یادآوری

ورزش همراه با یک رژیم غذایی متعادل پایه و اساس یک سبک زندگی (لایف‌استایل) سالم و فعال را فراهم می کند. یکی از مهم ترین کارهایی که والدین می توانند انجام دهند این است که در اوایل زندگی فرزندان خود را به عادات سالم تشویق کنند. برای شروع دیر نیست. امروز از پزشک فرزندتان در مورد ابزارهایی برای زندگی سالم بپرسید.

نشانه های کمال گرایی

اگر از خود می‌پرسید که آیا کمال‌گرا هستید، احتمال زیادی وجود دارد که حداقل تا حدی کمال‌گرا باشید. همچنین به دلیل معانی مثبت کلمه “کامل”، احتمال زیادی وجود دارد که سرمایه گذاری در کمال گرا بودن داشته باشید.

کمال گرایان بسیار شبیه افراد موفق هستند، اما با برخی تفاوت های کلیدی. در اینجا ما تفاوت‌ها را به اشتراک می‌گذاریم، و ده نشانه آشکار از یک کمال‌گرا را آشکار می‌کنیم – نشانه‌هایی که ممکن است بتوانید در خود یا افرادی که می‌شناسید تشخیص دهید.

فکر کردن به همه یا هیچ

کمال گراها، مانند افراد موفق، برای رسیدن به اهداف عالی تلاش می کنند و سخت تلاش می کنند. در حالی که یک فرد موفق می تواند با انجام یک کار عالی و دستیابی به برتری (یا چیزی نزدیک) راضی باشد، حتی اگر اهدافش به طور کامل برآورده نشود، یک کمال گرا چیزی کمتر از کمال را نمی پذیرد. “تقریبا کامل” اگر کامل بدست نیاید به عنوان یک شکست تلقی می شود.

بسیار انتقادی بودن

فردی با شخصیت کمال گرا بیشتر از خود و دیگران انتقاد می کند تا یک فرد موفق. افراد موفق به دستاوردهای خود افتخار می کنند و تمایل دارند از دیگران حمایت کنند، اما کمال گرایان اغلب اشتباهات و عیوب را تشخیص می دهند.

یک کمال گرا به کاستی ها توجه می کند و در دیدن هر چیز دیگری مشکل دارد. وقتی “شکست” اتفاق می افتد، آنها نسبت به خود و دیگران بیشتر قضاوت کننده و سخت‌گیر هستند.

احساس تحت فشار قرار دادن بوسیله ترس

افراد  موفق معمولاً با تمایل به دستیابی به اهداف خود به سمت اهداف خود کشیده می شوند. آنها همچنین از هر قدمی که در مسیر درست برداشته می شود خوشحال هستند. از سوی دیگر، کمال گرایان معمولاً با ترس از هر چیزی آنها را تحت فشار قرار می دهد و از نتایج هر چند عالی آسوده خاطر نیستند.

داشتن استانداردهای غیر واقعی

یکی دیگر از نشانه های کمال گرا بودن، تعیین اهدافی است که ممکن است معقول نباشند. افراد موفق می توانند اهداف خود را بالا تعیین کنند و پس از رسیدن به این اهداف، از لذت رفتن کمی بیشتر لذت ببرند. کمال گراها اغلب اهداف اولیه خود را دور از دسترس تعیین می کنند.

از آنجایی که یک کمال گرا تمایل به داشتن استانداردهای غیر واقعی دارد، آنها اغلب موفقیت را رد می کنند، زیرا احساس می کنند که اعمالشان هرگز آنقدر خوب نیست که به این سطح از موفقیت برسند.

تمرکز فقط بر روی نتایج

افراد موفق می توانند از روند تعقیب یک هدف به همان اندازه یا بیشتر از رسیدن واقعی به هدف لذت ببرند. برعکس، کمال گرایان هدف را می بینند نه چیز دیگری نه مسیر تغییر و موفقیت. آنها آنقدر نگران رسیدن به هدف و اجتناب از شکست هستند که نمی توانند از روند رشد و تلاش خود لذت ببرند.

احساس افسردگي بدلیل اهداف محقق نشده

کمال گراها اغلب کمتر از افراد موفق خوشحال هستند. در حالی که افراد موفق می توانند به راحتی از ناامیدی عقب نشینی کنند، کمال گرایان تمایل دارند زمانی که انتظارات بالای‌شان برآورده نمی شود، خود را شکست خورذه تلقی می کنند داده و در احساسات منفی خود غرق می‌شوند. اما افراد موفق زمانی که همه چیز آن طور که انتظار داشتند پیش نمی رود، برای ادامه کار تلاش می کنند.

افرادی که شخصیت کمال گرا دارند، علاوه بر شادکامی کمتر، دارای سطوح بالاتری از اضطراب و سطوح پایین تری از بهزیستی روانی هستند.

ترس از شکست

کمال گراها نسبت به افراد موفق بیشتر از شکست می ترسند. از آنجا که آنها سهام بسیار زیادی را در نتایج قرار می دهند و از چیزی کمتر از کمال ناامید می شوند، شکست به یک چشم انداز ترسناک تبدیل می شود. و از آنجایی که هر چیزی کمتر از کمال به عنوان یک شکست تلقی می شود، شروع به کار جدید را دشوار می کند.

اهمال کاری

به نظر می رسد متناقض است که کمال گرایان مستعد به تعویق انداختن کار باشند، زیرا این ویژگی شخصیتی می تواند برای بهره وری مضر باشد. اما تحقیقات نشان داده است که یک فرد کمال گرا که قادر به تطبیق با موقعیت یا محیط خود نیست – که کمال گرایی ناسازگار نامیده می شود – اغلب مستعد به تعویق انداختن کار است.

دلیل این امر این است که کمال گرایان از ترس شکست مانند خود، گاهی چنان نگران انجام کاری ناقص می شوند که بی حرکت می شوند و اصلاً نمی توانند کاری انجام دهند. این به تعویق انداختن می تواند منجر به احساس شکست بیشتر شود و چرخه معیوب و فلج کننده را تداوم بخشد.

حالت دفاعی

از آنجایی که یک عملکرد کمتر از ایده آل برای کمال گرایان بسیار دردناک و ترسناک است، آنها اغلب به انتقاد سازنده پاسخ تدافعی می دهند. از سوی دیگر، افراد موفق می توانند انتقاد را به عنوان اطلاعات ارزشمندی ببینند که به بهبود عملکرد آینده آنها کمک می کند.

عزت نفس پایین

افراد با موفقیت بالا تمایل دارند به همان اندازه از عزت نفس بالایی برخوردار باشند. این در مورد کمال گرایان صدق نمی کند. اگرچه تلاش برای کمال گرایی با عزت نفس بالاتر همراه است، اما وقتی فردی با شخصیت کمال گرا خود را انتقادی ارزیابی می کند، در عوض باعث کاهش عزت نفس می شود.

کمال گرایان همچنین می توانند به دلیل ماهیت انتقادی و سفتی که دیگران را از خود دور می کند، تنها یا منزوی باشند. این می تواند حتی منجر به عزت نفس پایین تر شود و در نهایت تأثیر جدی بر تصویر فرد از خود و رضایت کلی از زندگی داشته باشد و در عین حال بر روابط آنها نیز تأثیر بگذارد.