درباره من

من وقتی هوشبری را در دانشکده علوم پزشکی بابل به پایان رساندم فهمیدم نباید ادامه تحصیل دهم چون من اصلا آدم بیمارستان نیستم. دانشکده علامه طباطبایی ادبیات انگلیسی قبول شدم و در آنجا با استاد نوشین خیامی آشنا شدم که نقطه عطف زندگیم شدند و به نوعی مدیون ایشون هستم. در‌واقع، بزرگ‌ترین تغییرات را در زندگی چه از درون و چه از بیرون در آنجا داشتم. مدرس که شدم متوجه شدم که عاشق تدریس و ارتباط با آدمها هستم. زبان‌آموزان من دائم رازهای‌شان را به من می‌گفتند، به من اعتماد داشتند و فهمیدم که چقدر می‌توانم شنونده خوبی هستم. نه تنها زبان‌آموزانم بلکه افراد زیادی به من می‌گفتند که چرا مشاور نمی‍شوم. استادم که ایران را ترک کردند یکی از صاحب‌نظران در روایت درمانی (یکی از رویکردهای پست مدرن) در آمریکا مشهور به دکتر سیمون معجزه‌گر شدند. من خودم هم وقتی روان‌شناسی عمومی را از دانشگاه بین‌المللی امام خمینی فارغ‌التحصیل شدم نقطه عطف زندگی بعدی زندگی من این شد که بتوانم با تعریف سبک زندگی برای دیگران و به کارگیری تکنیک های روایت درمانی در مشاوره به مردم خدمت کنم. در واقع این استاد بزرگواریک بار دیگر برای من مدل موفقیت قابل توجهی شدند.