یک عمر به خودم گوشزد کردم که هر آدمی چون ادم است ظرفیت محدودی برای پذیرش و دریافت عشق دارد اگر کسی عشق زیاد تو برایش سوتفاهم شد، این مشکل او نیست، بلکه مشکل توست که نتوانستی این تعادل را برقرار کنی. بی پرده بگویم من همیشه ناتوان از ایجاد این تعادل بودم و هستم 😔😔 خلاصه یک روز مشکلم را نزد خدا بردم و گفتم ای کاش عشق را در وجودم نمی گذاشتی تا این همه در حال اندازه گیری نباشم، تا این قدر به زحمت نیفتم… هنوز خدا جوابم را نداده بود که ناگهان خود را خالی از عشق تصور کردم و خیلی زود متوجه شدم بدون عشق در وجودم می میرم …حاضرم کل کائنات مرا طرد کنند و تنهاترین مخلوق شوم اما از عشق تهی نشوم…حاضرم دنیا را با همه زیبایی هایش رها کنم ولی از عشق خالی نشوم. دلهاتون همیشه پر از نور و طراوت عشق❤️
