ماه: فوریه 2024

سبک زندگی کمال گرایان گاهی کمال گراها استانداردهای بسیار بالایی را برای خود و گاهی حتی برای افراد دیگر در زندگی خود تعیین می کنند. آنها این موضوع را به دنیای اطراف خود نشان می دهند و اغلب به شدت از خود و دیگران انتقاد می کنند. کمال‌گراها در واقع، به همه چیز نیاز دارند تا “درست” باشد و وقتی آن انتظارات برآورده نمی شود نمی توانند از پس آن برآیند. در واقع، کمال گراها تمایل به تعیین اهداف بلند و غیر واقعی دارند و درگیر خود ارزیابی های بسیار انتقادی می شوند. مهم‌تر از همه، کمال گرایی راهی برای مقابله با افکار استرس زا است. این یک مکانیسم مقابله است.

 

 

پزشکان بهداشت روان موافقند: تلاش برای بی نقص بودن می تواند  نتایج معکوس داشته باشد.

ما همیشه آن را به عنوان ستایش می شنویم. کامل! بی عیب و نقص! یک فرد کامل تمام عیار! اما آیا واقعاً هر چیزی می تواند کامل باشد؟ آیا کمال حتی ایده آلی است که باید به آن دست یابیم؟

 

در حالی که بررسی ماهیت کمال به عهده فیلسوفان است، روانشناسان می توانند این را به ما بگویند: کمال گرایی بیش از حد برای ما خوب نیست. مطمئناً، تلاش برای بهتر شدن خود می‌تواند به ما کمک کند تا به وظایف چالش برانگیز متعهد بمانیم و بر موانع واقعا غلبه کنیم، اما روانشناسان کمال‌گرایی بیش از حد را با مشکلات سلامت روانی مانند افسردگی، اختلالات خوردن، اضطراب و موارد دیگر مرتبط می‌دانند. کمال گرایی حتی می تواند خطر مرگ شما را افزایش دهد.

 

 

7 نشانه که شما بیش از حد یک کمال گرا هستید

پس چگونه می‌دانید که کمال‌گرایی شما بیشتر از کمک به شما آسیب می‌زند؟ خوب، متخصصان سلامت روان تعدادی از نشانه‌ها را شناسایی کرده‌اند که می‌توانیم از آنها برای سنجش اینکه آیا نیاز ما به بی‌نقص بودن بیش از آنکه حل کند، باعث ایجاد مشکلات می‌شود، استفاده کنیم.

 

شایع ترین علائم کمال گرایی عبارتند از:

 

شما در همه چیز یک کمال گرا هستید

این یک چیز است که بخواهید در حرفه خود کامل باشید. اینکه بخواهید در تک تک وظایفی که با آن روبرو هستید کامل باشید، چیز دیگری است. به عنوان مثال، اگر یک سرآشپز نیستید، استیک شما به خوبی دستپخت یک سرآشپز نمی شود یا غذای ماکارونی شما به زیبایی عکس های کتاب آشپزی ظاهر نمی شود، نباید خیلی ناراحت شوید. اگر متوجه شدید که هر بار که به کمال نمی رسید، بدون توجه به وظیفه، به شدت ناامید می شوید، کمال گرایی شما احتمالاً به کیفیت زندگی شما آسیب می رساند.

 

شما یک شخص همه یا هیچ (صفر و یکی) هستید

اگر فکر می کنید که رتبه دوم واقعاً بازنده است، کمال گرایی شما ممکن است توانایی شما را برای تلاش برای موفقیت واقع بینانه منحرف کند. موفقیت واقعی اینطور نیست. شما می توانید موفق باشید – و به موفقیت خود افتخار کنید – بدون اینکه مطلقاً بهترین باشید یا تنها فرد در اوج باشید.

 

شما اشتهای زیادی برای تایید گرفتن دارید

چه کسی کمال را قضاوت می کند؟ در ذهن بسیاری از افراد کمال گرا، این افراد دیگر هستند که باید مراعات خیلی چیزها را بکنند. این امر باعث می شود افراد کمال گرا بیش از هر چیز تایید بخواهند. اگر متوجه می‌شوید که بیشتر بر آنچه که مردم در مورد تلاش‌های‌تان می‌گویند تمرکز می‌کنید تا خود تلاش‌ها، کمال‌گرایی شما بر اولویت‌های شما تأثیر منفی می‌گذارد.

 

فیدبک یا بازخورد، شما را دفاعی می کند

همه ما تمایل داریم اگر کسی حرفی ناخوشایند به ما بزند ناراحت شویم. اما بین نظر بی رحمانه و نظری که قصد کمک به بهبود شما دارد تفاوت وجود دارد. کمال گراها به سختی می توانند بین این دو تمایز قائل شوند و اغلب بازخورد سازنده را مورد انتقاد قرار می دهند. کمال‌گرایی شما کمکی به شما نمی‌کند، اگر در بررسی عملکرد بدون وارد شدن به بحث مشکل دارید.

 

 

شما به شدت از دیگران انتقاد می کنید

اگر احساس می‌کنید که باید همیشه بهترین باشید، ممکن است برای ایجاد احساس برتری در دیگران به تخریب دیگران متوسل شوید. در حالی که همه ما هر از گاهی از دیگران انتقاد می کنیم، سطحی از کمال گرایی که شما را به انتقاد دائمی سوق می دهد، می تواند به جایگاه حرفه ای شما آسیب برساند و باعث شود دوستان خود را از دست بدهید.

 

شما یک معضل بزرگ هستید

یکی از جنبه های اصلی کمال گرایی مضر، ترس از شکست است. در بسیاری از افراد، این ترس در رفتار اجتنابی مانند اهمال کاری ظاهر می شود. اگر کاری انجام ندهید، نمی توانید شکست بخورید، درست است؟ اما این نوع تفکر می تواند شما را به طور بی پایان از ضرب الاجل عقب بیاندازد و استرس زیادی به زندگی شما بیافزاید.

 

 

شما پر از گناه هستید

اگر احساس می‌کنید که باید بدون توجه به هر کاری بهترین باشید، هر اشتباهی، هر چند کوچک، می‌تواند شکست بزرگی به نظر برسد. این می تواند باعث شود که احساس کنید دائماً در حال شکست خوردن هستید، که به نوبه خود می تواند منجر به احساس گناه مداوم شود. اگر اغلب احساس می کنید که همیشه دیگران و خودتان را ناامید می کنید، کمال گرایی شما مانع لذت بردن از زندگی شما شده است.

 

کمال گرایی یک طرز فکر و الگوی تفکر و رفتار است. این شامل گرایش های زیادی است، مانند توجه به جزئیات، تلاش برای کمال، استانداردهای بالای بی امان، تقلا برای تصمیم گیری، ترس از شکست، عدم تحمل اشتباه و فکر کردن به اینکه به اندازه کافی خوب نیستیم، بنابراین برای رسیدن به آن باید بیشتر تلاش کنیم.

 

چه چیزی باعث کمال گرایی می شود؟

بنابراین، چگونه این افکار و الگوهای تفکر خودانتقادی را به دست آوردیم؟ ما مطمئناً با این افکار متولد نشده ایم. در واقع، ما به دلیل تجربیاتی که در زندگی خود داشته ایم، یک مکانیسم جبران بیش از حد کمال گرایی ایجاد می کنیم. به همین دلیل است که برای بسیاری از افراد، کمال گرایی یک پاسخ به آسیب است. به بیان ساده، کمال گرایی یک الگوی آموخته شده است که به دلیل تجارب آسیب زا از زندگی به وجود می آید.

 

 در اینجا به بررسی سه ریشه رایج کمال گرایی می پردازیم.

 

 

 

1. پدر و مادر ما

اول، ما به مظنون همیشگی خود برای تروما می پردازیم: والدین‌مان. اما صبر کنید، ما نباید به سرزنش والدین خود بچسبیم! ما فقط باید هدف خود را درک کنیم که چگونه رفتار آنها بر رفتار ما تأثیر گذاشته است.

 

اکثر والدین سعی می‌کردند در حد توان و ابزاری که در اختیار داشتند، بهترین کار را انجام دهند و والدین در تلاش برای بزرگ کردن ما با آسیب‌ها، ضعف‌ها و مشکلات خودشان مواجه می‌شوند. در کودکی می خواستیم مورد محبت آنها باشیم، به آنها وابسته بودیم و دچار هر ناامیدی کوچکی که می ‌شدیم احساس امنیت و امنیت عاطفی ما تهدید می شد.

در دوران کودکی، ما در یک دوره بسیار آسیب پذیر از زندگی بودیم که در آن تنها چیزی که می خواستیم این بود که مورد محبت و حمایت قرار بگیریم. اگر توسط والدین بسیار انتقادی، والدین جاه‌طلب یا والدینی موفق یا والدینی که سودای موفقیت داشتند، بزرگ شده‌ایم، این احتمال وجود دارد که برای مقابله با این شرایط به تمایلات کمال‌گرایانه متوسل شده‌ باشیم.

به همین دلیل است که این نوع سبک های فرزندپروری یکی از رایج ترین دلایل کمال گرایی هستند. اما، این والدین چگونه رفتار می کنند؟

 

والدین بیش از حد جاه طلب کسانی هستند که:

 

• روی اشتباهات و شکست ها تمرکز می کنند
• کودکان را به حد و مرزهای خود سوق می دهند
• اجازه نمی دهند فرزندشان استراحت کند
• کودکان را با بدترین سناریوهای شکست می ترسانند
• به احساسات و نیازهای کودکان توجهی نمی کنند
• فقط روی موفقیت ها تمرکز می کنند

 

چنین والدینی در موارد شدید حتی  آزار، تحقیر، توبیخ و تنبیه کودکان برای هر گونه شکست احتمالی و برای اینکه کودک کاملی نیستند. به کار می گیرند

اگر در چنین خانواده‌ای بزرگ شده‌اید، احتمالاً این همان جایی است که برای اولین بار عبارت «مرا ناامید کردی» شنیده‌اید و احتمالاً به شما صدمه زده است. همچنین احتمالاً این همان جایی است که برای اولین بار شنیدید “مردم چه می گویند؟” و کجا این فکر در سر شما گیر کرده است زیرا به نظر می رسد که دیگران چه فکری می کنند مهم‌تر از آنچه شما در مورد خودتان فکر می کنید یا حتی والدین‌تان در مورد شما فکر می کنند.

 

اینها مواردی هستند که سبب ناامیدی عمیق همراه با ترس، وحشت، اضطراب و استرس در شما شده‌اند.. این اولین تجربه شما از شرم است، احساسی که به شدت با کمال گرایی مرتبط است و در طول این تجربیات، کسی نبود که به شما آرامش دهد یا آن را برای شما توضیح دهد – به همین دلیل است که به آن تروما می گویند.

 

برای کنار آمدن با این شرم، خجالت و آسیب، به ایجاد مکانیسم جبران بیش از حد کمال گرایی متوسل می شویم. به همین دلیل است که کمال گرایی می تواند یک پاسخ آسیب باشد. از طریق کمال گرایی، سعی می کنیم با شرم و این نقص درونی که در مورد خود احساس می کنیم مقابله کنیم. این همان چیزی است که پیام‌هایی به ناخودآگاه به ما می گوید که ما هرگز کافی نیستیم، همیشه کارهای بیشتری برای انجام دادن و دستیابی به منظور احساس پذیرش و تایید وجود خواهد داشت.

 

2. قلدری

یکی دیگر از دلایل کمال گرایی که به والدین ما ارتباطی ندارد، قلدری است. تجربه قلدری در دوران کودکی یا نوجوانی می‌تواند تأثیرات مشابهی را ایجاد کند که توسط والدینی کاملا موفق بزرگ شده‌ایم. اگر مورد آزار و اذیت قرار می گرفتیم، باعث می شد از خودمان خجالت بکشیم و احساس کنیم که کافی نیستیم. ما به این فکر افتادیم که ظاهر، لباس، دوستان، موسیقی و عملکرد تحصیلی ما به اندازه کافی خوب نیست. این بار این انتقادات از سوی همسالان و یا حتی معلمان ما وارد شد.

 

اما باز هم، تنها راهی که برای کنار آمدن با این “واقعیت” شرم آور پیدا کردیم این است که همیشه بهترین تلاش خود را بکنیم. گاهی اوقات ما حتی در مورد زمانی که توانایی های خود را به قلدران خود نشان خواهیم داد، خیال پردازی می کردیم. ما خواب دیدیم که بگوییم “یک روز تو التماس می کنی که دوست من باشی” یا “یک روز من آنقدر مهم خواهم شد که هیچ کس هرگز به ارزش و اهمیت من شک نخواهد کرد.” این افکار به کمال گرایی و تمایل ما برای کامل بودن دامن می زند.

 

3. تغییرات و رویدادهای آسیب زا

در نهایت، یکی دیگر از علل کمال گرایی، رویدادهای آسیب زا یا تغییرات ناگهانی است که در دوران کودکی خود تجربه کرده ایم. اینها وقایعی است که جهان ما را در سال‌های شکل گیری ما تکان داد. به عنوان مثال، مرگ ناگهانی در خانواده، نقل مکان به شهر جدید، مدرسه جدید، کشور جدید یا محیطی آشفته در خانواده.

 

همه این اتفاقات می تواند برای یک کودک بسیار طاقت فرسا باشد

همه این وقایع برای کودکی که ناامیدانه سعی می کند کنترل زندگی خود را به دست بگیرد، می تواند بسیار طاقت فرسا باشد. بنابراین، اگر کودک نتواند محیط خود را کنترل کند، در عوض سعی می کند خود، افکار و دنیای درونی خود را کنترل کند. در این مورد، کمال گرایی نهایت تلاش برای کنترل خود و ایجاد احساس امنیت است.

 

 

بنابراین، آیا کمال گرایی یک پاسخ تروما است؟

کمال گرایی یک مکانیسم مقابله ای است که به ما کمک می کند در جوانی زنده بمانیم و در زندگی حرکت کنیم. این پاسخ ما به یک محیط غیرقابل پیش بینی و غیرحمایت کننده بود. اما، در حال حاضر، نتیجه معکوس دارد. وقتی بالغ می شویم متوجه می شویم که دیگر به این مکانیسم مقابله ای نیاز نداریم و در واقع بیشتر از اینکه به ما کمک کند به ما آسیب می رساند.

 

ما به عنوان بزرگسالان، ابزارهایی را برای یافتن راهبردهای مقابله ای سالم تر در اختیار داریم. تلاش های ما باید روی خودمان گذاشته شود، این که چگونه خودمان را توسعه دهیم. گاهی اوقات ممکن است تمایل داشته باشیم که سعی کنیم والدین خود و تمایلات کمال گرایانه آنها را تغییر دهیم. اما باید به خاطر داشته باشیم: این مبارزه ماست، نه مبارزه آنها. آنها ممکن است برای آن آماده نباشند، ممکن است هنوز تجربیات زندگی خود را پردازش نکرده باشند یا حتی بدانند که کمال گرا هستند. ما فقط باید بفهمیم که تمایلات ما از کجا نشأت می‌گیرد، چگونه این طرز فکر را به دست آورده‌ایم و در صورت لزوم با اطرافیان خود مرزبندی کنیم.

 

کمال گرایی پاسخ ضربه ای است که به دلیل تجربیات زندگی ما آموخته شده است. کمال گرایی می تواند بر روابط ما تأثیر بگذارد و حتی منجر به فرسودگی شغلی شود. هدف ما اکنون این است که خودگویی و عادات خود را تغییر دهیم. پس از آن، می توانید سفر خود را به سمت بهبودی آسیب های خود و اتخاذ استراتژی های مقابله ای سالم تر آغاز کنید. اما، لطفاً به یاد داشته باشید، بسیاری از مردم در یک کشتی هستند و با کمال گرایی خود مبارزه می کنند و شما تنها نیستید.